فـيـلـم‌نـوشـتـه‌هـا



Monday, November 11, 2013

آرشیو خاطره‌ها

روزنامه اعتماد: مجله فيلم به تازگي مجموعه‌ای از آرشيو 450 شماره خود را در قالب شش دی‌وی‌دی به بازار ارائه كرده است. اين مجموعه باعث می‌شود كه مخاطبان و علاقه‌مندان سينما و ماهنامه پرسابقه فيلم، شماره‌های مجله محبوب‌شان را به‌راحتی در دسترس داشته باشند. اين امر در مطبوعات دنيا مسبوق به سابقه است. مجله‌ها و نشريات معتبری چون نيويوركر و لوموند آرشيو خود را به صورت الكترونيک در اختيار مخاطبان‌شان قرار داده‌اند. اهميت اين مجموعه در آن‌جاست كه نگهداری نشريات چاپی برای علاقه‌مندان و محققان سينمای ايران با توجه به فضاهای كوچک اغلب خانه‌ها بسيار مشكل است. از طرف ديگر امكان ديدن مطالب روی مانيتور و جست‌وجوهای موضوعی باعث صرفه‌جويی در وقت می‌شود و دسترسی به مطالب يک مجله را بسيار آسان‌تر از پيش می‌كند. به خاطر اهميت اين موضوع، چند تن از قديمی‌ترين نويسنده‌های مجله فيلم نظر خود را در اين باره بيان كرده‌اند.

احمد امینی: از چند زاويه به اين موضوع می‌شود نگاه كرد. در اين سال‌ها ما در مجله فيلم با درخواست‌های مكرر مخاطبانی روبه‌رو بوده‌ايم كه می‌خواستند شماره‌ها و مطالب خاصی را با توجه به ناياب بودن و كمياب بودن بسياری از شماره‌ها داشته باشند. حتی بعضی از آن‌ها درخواست تجديد چاپ يكسری از شماره‌ها را می‌كردند. جدا از بحث مالی، امكان فنی چنين اقدامی هم برای ما وجود ندارد. حالا اين مخاطبان با خريد اين مجموعه به راحتی به خواسته‌شان می‌رسند. نكته ديگر وجود آدم‌های بسياری مثل من است كه وسوسه نگهداری مجلات مختلف را دارند. مسلماً با انتشار 16 شماره از مجله فيلم در طول سال (با احتساب ويژه‌نامه‌ها)، اگر كسی بخواهد اين حجم را طی سی‌وچند سال صحافی هم كند، باز حجم بسيار زيادی از فضای منزلش اشغال می‌شود. كوچک بودن خانه‌های امروزی در كنار آسيب‌های فروانی كه به اين شماره‌ها طی زمان وارد می‌شد را هم بايد در نظر گرفت. مسلماً برای اين‌گونه افراد، اين مجموعه جای نگاه كردن و ورق زدن و لذت بردن از شماره‌های مجله را نمی‌گيرد، اما باعث می‌شود كه به‌راحتی و آسانی به كل مطالب مجله دسترسی داشته باشند. نكته پايانی و مهم هم اضطرار و نياز نشريات ما برای انجام دادن چنين اقدامی است. بار‌ها اتفاق افتاده است كه ما به تک شماره و مطلبی خاص از يک مجله نياز داشته و با مشكلات فراوان آن را پيدا كرده‌ايم. اين كار را همه نشريات ايرانی بايد انجام دهند كه تاريخ مطبوعات ما بيش‌تر از پيش در دسترس باشد. به هر حال مجله فيلم مثل هميشه، پيشتاز شده و اين اقدام را انجام داده است. اميدوارم استقبال مناسبی از اين مجموعه شود و بقيه نشريات هم اين كار را انجام دهند.

امید روحانی: از سال‌ها پيش مجله فيلم قرار بود كه اين كار را انجام دهد. اين اقدامی است كه هر مجله‌ای با اين قدمت بايد انجام دهد. متاًسفانه هنوز اين مجموعه را نديده‌ام، اما با وسواس و اصولگرايی مفرطی كه از گردانندگان مجله فيلم سراغ دارم، مطمئناً بايد مجموعه خوبی شده باشد. من پيش ازاين دوره مجله نيويوركر را ديده‌ام كه در قالب يک مجموعه مفصل بيرون آمده بود. لوموند هم از ديگر نشريات مطرحی بود كه دست به اين كار زده است. به هر حال با توجه به انتشار نزديک به 500 شماره از مجله فيلم، ضرورت به وجود آمدن چنين مجموعه‌ای، بيش از پيش احساس می‌شود. درست است كه در جهان هم كم‌كم به پايان عصر نشريات مكتوب نزديک شده‌ايم، اما با وجود وبلاگ‌ها و سايت‌های مختلف و مختصات جهان مجازی، دوران نشريات كاغذی هنوز به آخر خط نرسيده است. من هنوز هم نشريات كاغذی را دنبال می‌كنم و فكر می‌كنم بسياری از جوان‌ها هم دوست داشته باشند، عكس‌ها و مطالب مورد علاقه خودشان را در اين نشريات ببينند. ضمن اين كه سايت‌ها و وبلاگ‌ها و فضای مجازی هم جايگاه و ويژگی‌های خودشان را دارند. با اين وجود بودن ِچنين مجموعه‌ای بسيار ضروری است چراكه باعث می‌شود آرشيو اين مجله پرسابقه به‌راحتی در دسترس ما باشد. اما فكر می‌كنم همه ما هم‌چنان منتظر انتشار نقد‌ها و مطالب نويسندگان قديمی و جديد روی صفحه‌های کاهی ماهنامه فيلم هستيم.

احمد طالبی‌نژاد: اين اقدام پيش از اين در نشريات جهانی سابقه داشته است. مثلاً نيويوركر هم پيش از اين آرشيوش را به اين صورت در اختيار مخاطبانش قرار داده است. اين اقدام مجله فيلم را مثبت ارزيابی می‌كنم. با توجه به اين‌كه اگر كسی بخواهد تمام دوره‌های اين مجله را به صورت چاپ‌شده بخرد، از نظر مالی برايش مشكل پيش خواهد آمد. از طرف ديگر خانه‌های اهل فرهنگ و دوستداران سينما، روز به روز كوچک‌تر می‌شود و اين باعث می‌شود كه حجم كم‌تری از فضای كتابخانه اشغال شود. در عين حال شرايط عوض شده و نسل جديد كم‌تر خواننده نشريات چاپی است و بيش‌تر با كامپيو‌تر و اينترنت سروكار دارد. من از مدت‌ها پيش اين پيشنهاد را به مجله فيلم داده بودم، اما آن‌ها زير بار نمی‌رفتند. استدلال‌شان هم منطقی بود. نگرانی آن‌ها به خاطر وجود نداشتن قانون كپی‌‍‌رايت در ايران بود. در اين وضع ممكن است كه هر كسی اين دوره‌ها را بخرد و تكثير كند و از آن پول دربياورد. حالا با بيرون آمدن اين مجموعه و امكانات موجود، روی اين دی‌وی‌دی‌ها قفل تعبيه شده و اين نگراني هم ديگر وجود نخواهد داشت.



ماًخذ: روزنامه اعتماد، شماره 2824، دوشنبه 20 آبان 1392

Labels:



[ / ]




.مطالب اين صفحه تحت قانون «حقوق مؤلفين» است. چاپ بخشی يا تمام اين صفحه تنها با اجازه نويسنده ممکن است ©