فـيـلـم‌نـوشـتـه‌هـا



Friday, December 14, 2012

تریلر مينی‌مال

آفـريـقـا
نويسنده و کارگردان: هومن سيدی
مدیر فیلم‌برداری: علی تبریزی
تدوین: هومن سیدی، علی تبریزی
طراح صحنه و لباس: بابک پناهی
طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی
صدابردار: منصور شهبازی
صداگذاری و میکس: مهران ملکوتی
عکس: آرزو اتحاد
بازیگران: شهاب حسینی، آزاده صمدی، جواد عزتی، امیر جدیدی، امید تبریزی‌زاده، مینا ساداتی، منصور شهبازی
محصول: مؤسسه سحاب آسمان هنر، 1389
92 دقیقه
سه جوان که از سر اجبار به بزهکاری کشیده شده‌اند، درگیر ماجرای گروگان‌گیری می‌شوند...

هومن سیدی بازیگر سی‌ساله گیلانی فیلم‌های یک تکه نان (1383)، چهارشنبه‌سوری و پابرهنه در بهشت (1384) که فیلم دیگرش - آن‌که دریا می‌رود (1385) - نمایش عمومی هم نداشته، با آن چهره معصومانه‌اش در جلوی دوربین، حداکثر می‌توانست و می‌تواند بازیگر نقش‌هایی فرعی باشد تا مگر روزی روزگاری نوبت نقش مهمی درخور او برسد. یعنی جلوی دوربین، شاید همیشه در حد بازیگری درجه‌دو بماند اما پس از درخشش فیلم‌های کوتاهش در مقام کارگردان، با نخستین فیلم بلندش آفریقا نشان می‌دهد که می‌تواند یک کارگردان درجه‌یک باشد. اگر نگوییم که هست. فیلم‌های کوتاهش - که از آن میان دندان آبی را دیده‌ام - حکایت از ذوق بصری او دارند. با این که آزادی بیش‌تر در عرصه فیلم کوتاه باعث می‌شود سازندگان باذوق‌تر این فیلم‌ها معمولأ در نخستین فیلم بلند حرفه‌ای‌شان - در مقایسه - کم بیاورند، اما هومن سیدی با آفریقا یکی از استثناهایی است که مثل چند هم‌نسلش (شهرام مکری، مجید برزگر، مهدی نادری و...) با نخستین فیلم بلندش حتی استعدادهای پنهان‌مانده‌اش در عرصه فیلم را هم آشکار کرده است. آفریقا تریلری مینی‌مال حول یک ماجرای گروگان‌گیری است که ویژگی‌های بصری و حال‌وهوایش سگدانی تارانتینو و عشق سگی ایناریتو و نفرت کاساوتیس را به یاد می‌آورد. فیلم یک افتتاحیه نفس‌گیر و غافل‌گیرکننده دارد، با ابهام‌هایی کم‌وبیش که ویژه این نوع فیلم‌هاست، پایانی خوش/ ناخوش و اندکی معلق، دیالوگ‌های مسلسل‌وار و فضایی عصبی و پُرتعلیق، که سهم قابل‌توجهی از این فضاسازی حاصل کار فیلم‌بردار جوانش علی تبریزی است؛ پسر هنرمند کمال تبریزی که پیش از این برای فیلم‌ها عکاسی می‌کرد اما از عکس‌هایش به هیچ‌وجه نمی‌شد استعداد درخشان او را در فیلم‌برداری حدس زد. دوربین سیال و پرتحرک روی دست با تصویرهای متوازن و استفاده از حرکت‌ها و گاهی زوم‌های خفیف حتی در نماهای بسته یا ثابت، تبدیل به موتیف اصلی بصری فیلم می‌شود که فضای عصبی فیلم حاصل انتخاب این تمهید و اجرای ماهرانه آن است. با این فیلم یک فیلم‌بردار مسلط دیگر در زمینه این گونه حرکت‌ها (همتای علیرضا زرین‌دست از نسل پیشین و تورج اصلانی از نسل جوان) وارد سینمای ایران می‌شود که در وهله اول به دلیل همین برخورد اول، تصویرهایش غافل‌گیرانه و فوق‌العاده است و به کار اول یک فیلم‌بردار جوان در نخستین گام حرفه‌ای‌اش شباهت ندارد.
همه چیز مهیا بوده تا آفریقا به یک فیلم ادایی و تقلیدی تبدیل شود، اما سیدی هوشمندانه رفتاری پخته و حرفه‌ای نشان می‌دهد. و پیداست که می‌تواند پخته‌تر هم بشود. بازیگران فیلم به‌اصطلاح به‌اندازه‌اند. آزاده صمدی همسر فیلم‌ساز نقش دختری را بازی می‌کند که به گروگان گرفته شده و جواد عزتی را نمی‌شود با نقشی که در قهوه تلخ بازی می‌کند به جا آورد. شهاب حسینی نقش خلافکاری خاموش را دارد که اما از این خاموش بودن او در طول فیلم، در پایان استفاده‌ای نمی‌شود. و موسیقی انتخابی فیلم هم حکایت از ذوق و سلیقه‌ای دارد که در مجموع، آفریقا را به یکی از پدیده‌های جوان سینمای ایران تبدیل خواهد کرد.

Labels:



[ / ]




.مطالب اين صفحه تحت قانون «حقوق مؤلفين» است. چاپ بخشی يا تمام اين صفحه تنها با اجازه نويسنده ممکن است ©